Ellerini Alıştır Vedaya… Ve Duaya…

Standard

 

Son defa bakıyorum sana bulutlar gökyüzü… elveda!
Kuşların çığlığı s/ağırlığı dünyanın… elveda!

Acıyanlarım bana; (da) elleri böğründe kalanlarım… üzülmeyin; biter bir gün acı yanlarım…
Salkım saçak sancılarım… elveda!

Ey gel geç Leyla ey dünya… Ey kör sevdalarım… elveda…
Ey çöllerin Serabı…Ey yandıkça yandıran tuzlu suyu denizlerin… elveda…

Atamadığım çığlıklarım… Yollardaki izim… Dinmeyen sızım…
Besteleri boynu bükük sazım… elveda…

Gün b/atımları hey! Dayanamam bu sarı/solgun bu “olgun” ayrılığa…
Bu her akşamki kıyamete…Ah ben ki sabahlardan geliyorum…

Birdenbire bu vakitli elveda?
Ellerini alıştır vedaya… Ve duaya…

Bak avuçlarında tuttuğun zamanlar dağların ardına düştü…
Titrek bir istasyona çığlık bir v/edaya hazır mısın?

Ne zaman gelir bu giden bahar! Bu kış hangi ölümdür! Sonbahar yaprakları kaç
veda mektubudur! Ömrümüz kaç elveda… Kaç sonbahar kaç çığlık…

Saydın mı aynalarda değişen yüzlerini…
Ellerini alıştır vedaya… Ve duaya…

Yol uzun… Her adım bir ayrılık… Kapı arkası gurbet ya… Yaka paça götürüyorlar bizi…Çocukluğumuzu
gençliğimizi…

Bilsen ki her an bir zelzele… Duysan ki ne velvele…
Sen iyisi mi ellerini alıştır vedaya…

Ve duaya… Her derde devaya…

ALİ HAKKOYMAZ

Reklamlar

Bir Cevap Yazın

Aşağıya bilgilerinizi girin veya oturum açmak için bir simgeye tıklayın:

WordPress.com Logosu

WordPress.com hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Twitter resmi

Twitter hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Facebook fotoğrafı

Facebook hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Google+ fotoğrafı

Google+ hesabınızı kullanarak yorum yapıyorsunuz. Çıkış  Yap / Değiştir )

Connecting to %s